مو

علل ریزش مو و راهکارهای رویش مجدد آن

علل ریزش مو و راهکارهای رویش مجدد آن

افرادیکه متوجه ریزش موها، نازک و کنده شدن تعداد زیادی  از آنها روی شانه یا با دست می شوند، باید با متخصص پوست مشورت کنند زیرا با یک تشخیص صحیح به این افراد می توان کمک کرد. متخصصین با بررسی علت ریزش موی فرد به این نتیجه خواهند رسید که آیا پروسه ریزش موی فرد احتیاج به درمان طبی خواهد داشت یا خود به خود برطرف می شود.

 

زمان بندی رشد عادی موها:

  •  حدود 90% موها در هر برهه زمانی در حال رشد هستند واین فاز بین 2 تا 6 سال طول می کشد.
  • 15% موها در فاز استراحت هستند که 2 تا3 ماه به طول می انجامد ودر انتهای این فاز موها میریزند.
  • وقتی موها می ریزند،موی جدید از همان فولیکول ها جایگزین شده و سیکل رشد مجددا آغاز می شود.
  • موی سر هر ماه 0.5 اینچ حدود یک و نیم سانتی متررشد می کند اما با افزایش سن، سرعت رشد آن کاهش می یابد.
  • اکثر ریزش موها به روند طبیعی رشد موها بوده و حدود 50 تا 100 تار مو در روز مورد انتظار است که این تعداد نشانه هشدار محسوب نمی شود.

برخی علل افزایش روند ریزش مو:

افزایش ریزش مو علل مختلفی دارد، دربرخی موارد موها خود به خود پس از ریزش مجددا رشد خواهند کرد در حالیکه در انواع دیگر ریزش باید توسط متخصص پوست درمان گردد. برای انواعی از ریزش مو در حال حاضر درمان قطعی وجود ندارد اگرچه تحقیقات در حال انجام نتایج امیدوار کننده ای برای آینده به ارمغان خواهد آورد. این متخصص پوست بوده که بهترین درمان را معرفی می کند.

ازدست دادن موها با برخی مواد و مداخلات شیمیایی:

انسانها از انواع مواد شیمیایی روی موی سر خود استفاده کرده، غافل از آن که از عواقب آن بی خبرند،از جمله این مواد می توان به انواع رنگ ها، بی رنگ کننده ها (مش)، صاف کننده ها و فرهای دایمی مو اشاره کرد. این روند اگر به طور صحیح انجام شوند، به ندرت باعث آسیب مو شده و اگر به صورت متناوب استفاده شوند باعث ضعیف شدن و شکنندگی موها می گردند.

اگر موها به علت استفاده از این مواد شیمیایی آسیب پذیر شوند بهترین اقدام قطع استفاده از این مواد تا زمانیکه مو مجددا رشد کند، خواهد بود.

نازک شدگی و ریزش موی ارثی:

ریزش موی ارثی یا ” آلوپسی آندروژنتیک ” یا “ریزش موی مردانه” شایع ترین علت ریزش مو است که می تواند هم از خانواده مادری و هم از خانواده پدری به ارث برسد. زنانی که این صفت را به ارث می برند دچار نازک شدگی تار موها شده اما به طور کامل طاس نمی شوند. ریزش موی آندروژنتیک ممکن است در نوجوانی و سنین دهه سوم و چهارم زندگی شروع شود.

 

 

هر چند که درمان قطعی وجود ندارد، اما اقدامات دارویی در برخی از افراد کمک کننده است.

 

یکی از این داروها، ماینوکسیدیل (Minoxidil) می باشد این محلول که دو بار در روز روی پوست سر استعمال شده و هم در مردان و هم در زنان قابل استفاده می باشد.

داروی دیگر فیناستراید (finasteride) است. یک داروی خوراکی که فقط می تواند توسط مردان استفاده شود و از ایجاد هورمون فعال و عامل ریزش مو در فولیکول مو جلوگیری می کند.

 

چهره ای دیگر از ریزش های مو:

(alopecia areata یا ریزش سکه ای موها):

علت این ریزش مو ناشناخته بوده اما یک وضعیت خود ایمنی استکه بدن فرد علیه فولیکول های مو آنتی بادی تولید می کنند، این وضعیت هم در بالغین و هم در کودکان رخ می دهند. افراد متاثر از ریزش موی سکه ای معمولا از سلامت نرمال برخوردارند. موها به شکل یک ناحیه گرد به اندازه یک سکه یا بزرگتر می ریزند. هر چند نادر اما ممکن است حتی باعث ریزش موی تمام سر یا بدن شود.

در اکثریت موارد مو دوباره رشد می کند، هر چند درماتولوژیست ها خیلی از این بیماران را برای تسریع رشد مجدد مو مورد درمان قرار می دهند.

روش های درمانی پیشنهاد شده از سوی پزشکان شاملتزریق کورتون به پوست در منطقه ای که ریزش مو رخ داده است، تجویز داروهای موضعی، نوعی روش خاص نور درمانی و توصیه به مصرف برخی داروهای خوراکی است.

عوامل موثر در خفتگی موها:

بیماری، استرس و دیگر عوامل می توانند تعداد زیادی از موها را وارد فاز استراحت (تلوژن) کند که باعث افزایش ناگهانی مقدار ریزش مو می شود و معمولا همراه یک قسمت مشخص بدون مو (مثل ریزش موی سکه ای) نیست.

معمولا این نوع ریزش مو طی چند ماه به طور خود به خود برطرف می شود. اما این عارضه در اثر عوامل متعددی بروز می کند. مانند:

تب بالا، عفونت شدید، انفلونزای شدید، جراحی های ماژور، بیماری های مزمن، بیماری تیروئید، رژیم های کم پروتیئن، کمبود آهن سرم، مصرف برخی داروها، درمان های مورد استفاده در سرطان ها، قرص های کنترل بارداری از جمله پیامد های این بیماری می باشد.

از عوامل موثر در ریزش موها:

قارچ سر(tineacapitis) (scalp ringworm):

برخی اوقات ریزش مو توسط عفونت قارچ ایجاد می شود و منجر به پیدایش تکه هایی از پوسته ریزی، تورم، قرمزی و حتی سبب تراوش روی پوست ما شده که اگر پیشرفت کند باعث شکسته شدن مو ها می گردد. این بیماری واگیر دار بین کودکان شایع است و احتیاج به درمان خوراکی دارد.

 

 

کندن موها (tricho-lillamania):

کودکان و یا حتی بالغین با دستکاری، پیچاندن و کشیدن موها باعث بیرون کشیده شدن آنها می شوند. خیلی از اوقات این کار فقط یک عادت بد است که وقتی مضرات آن برای فرد توضیح داده می شود بهبود خواهد یافت اما گاهی نشانه ای از یک استرس زمینه ای ناخوشایند یا بیماری روانی جدی است.

cicatrical (ریزش موی غیر قابل برگشت):

این اختلال نادر باعث تکه های ریزش مو همراه خارش یا درد می شود که علت آن التهاب اطراف فولیکول مو می باشد که منجر به تخریب فولیکول، ایجاد اسکار و ریزش موی دائم در منطقه مورد نظر می گردد. علت یا عامل محرک این ریزش مو نا معلوم است. درمان بر پایه متوقف کردن روند التهاب است.

جراحی ترمیم مو (Hair restoration surgery):

متخصصین و جراحان پوست جراحی ترمیم مو را برای اصلاح ریزش مو و ایجاد خط رویش مو با ظاهر طبیعی انجام می دهند.بیمارانی که کاندید مناسبی برای این قبیل جراحی ها هستند شاملبیماران با طاسی با حدود مشخص ، همچنین در مواردی نازک شدگی موهاو افراد با ریزش موی محدود به یک منطقه سربه علت آسیب یا سوختگی می باشند.

نوع درمان انتخاب شده بر اساس وسعت و الگوی ریزش مو متفاوت است، برای دستیابی  به بهترین نتایج، متخصصین ممکن است یک یا چند روش را به کار برند که شامل موارد مختلف پیوند و ترمیم مو است.

  • پیوند مو (کاشت مو) (Hair transplants):

 جراحی کاشت مو بر اساس نفوذ و غلبه موی دهنده صورت می پذیرد به این معنی که موی ناحیه سالم وقتی به ناحیه بدون مو در منطقه گیرنده پیوند ، کاشته شود رشد می کند.

کاشت مو شامل اقدامات زیر است:

  1. برداشتن مو به صورت نوارهایی از نواحی پر مو در پشت سر که به عنوان منطقه دهنده خوانده می شود و در تمام طول عمر مو در این مناطق رشد خواهد کرد.
  2. ترمیم منطقه دهنده که معمولا ایجاد یک اسکار باریک می کند که با رویش مو پوشانده و پنهان خواهد شد.
  3. برداشت کردن از نوار حاوی مو و تقسیم کردن به صورت گرافت هایی برای جایگزینی در مناطق بدون مو.

میزان پوشاندن وابسته به وسعت منطقه بدون مو و روش مورد استفاده متفاوت است. ظرف یک ماه اکثریت موهای کاشته شده می ریزند. و حدود دو ماه دیگر مو شروع به رشد کرده و با یک سرعت نرمال رشد می کند، بعد از 6 ماه موهای کاشته شده رشد طبیعی خواهند کرد.

  • Scalp Reduction:

این روش برای افرادی با طاسی وسیع مناسب می باشد که در آن مناطق بدون مو حذف یا کاهش داده می شوند، یعنی با برداشتن چند اینچ از پوست بدون مو و کشیدن دو طرف آن و بخیه زدن و به هم رساندن دو طرف از مساحت منطقه بدون مو کم خواهد شد. این روش را می توان به تنهایی یا در ترکیب با کا شت مو به کار برد.

  • Scalp (Tissue) expanders :

این ابزارها را برای 3-4 هفته زیر پوست سر وارد می کنند تا مناطق حاوی مو را تحت کشش قرار دهند ممکن است برای افزایش اثرات روش قبلی به کار گرفته شود( کاهش مساحت منطقه بدون مو + افزایش منطقه حاوی مو)

Expander مثل یک بالن عمل کرده و ناحیه بدون مو را بیش از پیش کاهش می دهد.

ترمیم مو را میتوان تحت بی حسی موضعی درمطب متخصصین یا یک مرکز جراحی سر پایی انجام داد.

فرد می تواند با اجتناب از فعالیت های شدید فیزیکی تا مدتی، فعالیت های نرمال خود را از سر بگیرد.

عوارض خفیف، شامل مواردی از جمله تورم و کبودی مختصر اطراف چشم ها 2 تا 3 روز بعد که می توان آن را با کمپرس یخ و خوابیدن در حالت نیمه دراز کش به حداقل رساند. و یا کرختی مختصر در مناطق گیرنده و دهنده که ظرف 2 تا 3 ماه نا پدید می گردد.

کل پروسه ممکن است چند ماه تا سال طول بکشد تا کامل شود چون ممکن است چند جلسه با فواصل زمانی مختلف مورد نیاز باشد.

مثل تمام روش های جراحی، ریسک هایی همراه ترمیم مو وجود دارد، هر چند این عوارض معمولا نادر و اغلب جزئی هستند.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

پاسخی بگذارید