همانند موهای ناحیه سر، موهای ناحیه ابرو هم میتواند دچار ریزش شده یا رشدشان متوقف شود. شناسایی دقیق علت ریزش ابرو به یافتن درمان مناسب جهت پیشگیری، کاهش و یا بازگشت ریزش آن کمک زیادی میکند. در اینجا به توضیح اهم علل ریزش ابرو و راه های موجود جهت درمان می پردازیم:

علل ریزش ابرو
  • آلوپسی آره آتا (ریزش موی سکه ای)

ریزش موی سکه ای یک اختلال خود ایمنی است.  به این معنی که سیستم ایمنی به اشتباه، بخشی از بدن شما را بعنوان دشمن مورد شناسایی قرار داده و به آن حمله می کند. آلوپسی آره آتا فولیکول های مو را که در رشد مو نقش دارند مورد هدف قرار داده و سبب کاهش و توقف رشد مو میشود. اینکه چه عاملی باعث شروع این بیماری میشود ، کاملا شناخته نشده است.

  • بیماری غده تیروئید

کم کاری و پرکاری تیروئید هر دو بر روی رشد مو اثر می گذارند. در کم کاری تیروئید موهای ناحیه خارجی ابرو دچار ریزش می شود.

  • اگزمای اتوپیک (سرشتی)

اگزما یک نوع التهاب پوستی است که باعث خارش، قرمزی، ترشح و تحریک پوست میشود. این بیماری در نتیجه حساسیت بیش از حد سیستم ایمنی ایجاد میگردد. از آنجا که فولیکول های مو در داخل پوست قرار گرفته اند، اگزما میتواند رشد مناسب موها را مختل نماید.

  • پسوریازیس (بیماری صدفی)

پسوریازیس یک اختلال خود ایمنی است که سبب تسریع تکثیر سلول های پوستی شده و منجر به ایجاد ضایعات قرمز، ضخیم پوسته دار و گاها خارش دار میشود. در صورتی که پسوریازیس پوست ناحیه سر و صورت را گرفتار کند، میتواند منجر به اختلال در فولیکول های مو و توقف رشد مو شود.

 

  • درماتیت سبوره

درماتیت سبوره نوعی التهاب خارش دار پوستی است که در نتیجه فعالیت بیش از حد نوعی قارچ به نام پیتروسپورم اواله بوجود می آید و منجر به تولید بیش از حد سبوم (روغن نرم کننده مو) در پوست و ایجاد شوره (دندروف) حتی در ناحیه ابروها می شود و از آنجا که التهاب فوق ممکن است فولیکول های مو را هم گرفتار کند، می تواند سبب ریزش مو گردد.

  • کمبودهای تغذیه ای

کاهش دریافت ویتامین A یا روی (Zinc) میتواند رشد سلولی را آهسته کرده و تولید سبوم (روغن نرم کننده مو) را به تعویق بیندازد.

دیگر کمبودهای تغذیه ای که میتوانند روی ریزش مو تاثیر داشته باشند عبارتند از:

بیوتین(B7)، ویتامین C، آهن، امگا3، ویتامین E، ویتامین D، ویتامین B12 و سیستئین

  • عوامل روحی – روانی

استرس و اضطراب بیش از حد تعادل فیزیولوژیکی بدن را مختل نموده که منجر به کاهش اکسیژن رسانی به فولیکول های مو شده و سطح هورمون هایی را که در رشد مو نقش دارند، تغییر می دهد. “تریکوتیسلومانیا”، (نوعی کندن عادتی مو)، ناشی از اختلال اضطرابی بوده که در میان دختران نوجوان بسیار شایع است.

  • تلوژن افلوویم

تلوژن افلوویم نوعی ریزش مو ثانویه است که در اثر تغییرات فیزیولوژیکی از جمله بارداری و شیردهی و یا به دنبال وارد شدن استرس های ماژور مانند عمل جراحی بوجود می آید که با ایجاد نوسانات هورمونی و بیو شیمیایی در بدن، سیکل طبیعی رشد مو را مختل نموده و سبب ریزش مو می شود.

  • افزایش سن

افزایش سن یک فاکتور غیر قابل بازگشت در ریزش مو به حساب می آید. در هر دو جنس زن و مرد، بعد از 40 سالگی، موها شروع به نازک شدن می کنند که دلیل آن تغییرات هورمونی (استروژن در خانمها و تستوسترون در آقایان) است.

  • ابرو برداشتن مکرر یا استفاده بیش از حد از محصولات آرایشی

ابرو برداشتن بیش از حد سبب ایجاد آسیب های خفیف به ابرو شده که نتیجه آن توقف رشد ابرو در همان نقطه است. آرایش غلیظ برای دوره های طولانی هم ممکن است سبب آسیب مشابه گردد.

  • داروها

استفاده بیش از حد از ویتامین A و مشتقات آن (راکوتان)، آنتی بیوتیک ها، داروهای پایین آورنده چربی خون (آتورواستاتین)، داروهای ضد انعقاد خون (هپارین و وارفارین)، داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی (متوتروکسات، سیلکوفسفامید و اتانرسپت)، داروهای ضد تشنج (دپاکین)، داروهای ضد فشار خون(متورال، پروپرانولول و آتنولول، کاپنوپریل و انالاپریل)، داروهای ضد افسردگی (سرترالین، فلوکستین و امی تریپتلین) و داروهای مورد استفاده در درمان سرطان ها (شیمی درمانی) از جمله داروهای دخیل در ریزش مو محسوب میشوند.

  • عفونت ها

عفونت قارچی پوست سر (تینه آکاپتیس) که منجر به ایجاد ضایعات قرمز خارش دار و حلقه ای شکل همراه با ترشح ، التهاب و تاول میشود، در صورتیکه در ناحیه ابرو ظاهر شود می تواند سبب ریزش مو شده و یک ناحیه خالی از مو در ابرو ایجاد نماید.

از دیگر عفونت های مهم و نادر مسبب ریزش ابرو، جذام (لپر) است.

درمان ریزش ابرو
  • ماینوکسیدیل

ماینوکسیدیل یک داروی موضعی موثر جهت درمان ریزش مو از جمله در ناحیه ابرو بوده که در دو غلظت متفاوت (2% جهت خانمها و 5% جهت آقایان) در دسترس است.

  • کورتون های موضعی

کورتون ها هم بصورت موضعی و بصورت تزریق داخل ضایعه ای، جهت درمان علل خود ایمنی ریزش ابرو (آلوپسی اره اتا)، پسوریازیس و اگزما بکار می روند.

  • مکمل های تغذیه ای حاوی آنتی اکسیدانها امگا 3 و 6 و روی (Zinc) که هم در زنان و هم در مردان جهت مقابله با ریزش ابرو موثرند.
  • لوسیون های حاوی ترکیبات گیاهی

از جمله عناصر گیاهی موجود در طبیعت که در جلوگیری از ریزش مو و تقویت آن موثرند میتوان به رزماری، گزنه، دم اسب، آویشن، روغن کرچک و شبدر قرمز اشاره کرد.

کپکسیل (Capixyl) که ماده ای موجود در عصاره شبدر قرمز است، جدیدترین و موثرترین عنصر گیاهی موثر در کمک به رشد موهای ناحیه ابرو می باشد.

 

دکتر ابراهیم مظلوم

دانشجوی دکترای تخصصی پوست و مو دانشگاه تهران