تاثیر ترکیبات ویتامین C بر روی پوست چیست؟

تاثیر ترکیبات ویتامین C بر روی پوست چیست؟

ویتامین C یکی از ويتامين های محلول در آب است که بدن روزانه به حداقل 75 تا 100 میلی گرم از این ويتامين نیاز دارد که باید به صورت روزانه از طریق رژیم غذایی دریافت شود چرا که بدن انسان نمی تواند ویتامین C بسازد یا آن را در بافت ها ذخیره کند.

این ویتامین اثر آنتی اکسیدان دارد، در حفاظت و سلامت پوست و لثه و استحکام استخوان و مو نقش دارد، باعث ارتقا سیستم ایمنی بدن و عملکرد بهتر آن می شود و در تنظیم برخی هورمون ها نیز اعمال اثر میکند، اما ويتامين C بصورت موضعى هم داراى فوايد بسيارى براى پوست مى باشد كه از مهمترين آنها ميتوان به نكات زير اشاره كرد:

1- تولید کلاژن

ساخت کلاژن يكى از مهمترين ویژگی های ذاتی پوست است و از علل مهم سفتى و قوام پوست است و با افزایش سن ساخت کلاژن کاهش می یابد. ویتامین C موضعی می تواند موجب تحریک کلاژن سازی شود و همچنين كيفيت كلاژن را افزایش داده و از اين طريق علائم پیری مثل چروک های پوست را كاهش مى دهد.

2- محافظت از آفتاب

ویتامین C نوعی آنتی اکسیدان است كه در مقابل اشعه ماوراء بنفش خورشید از پوست محافظت می کند. با وجود اینکه ویتامین ث نمی تواند از پوست مانند ضدآفتابى با SPF مناسب مراقبت کند اما آسیب ناشى از راديكالهاى آزاد را به حداقل می رساند. توصيه مى شود پس از استفاده از ويتامين سى از ضد آفتاب نیز استفاده شود. ویتامین ث می تواند علائم آسیب پوستی ناشی از آفتاب شامل اختلالات رنگ یا همان کک و مک و ملاسما و چروک ها را بهبود بخشد.

3- روشن کنندگی پوست

ویتامین ث به صورت موضعى می تواند هایپرپیگمانتاسیون ولک های ناشی از افزایش سن را درمان کند. سرم ویتامین ث به عنوان لایه بردار طبیعی عمل کرده و باعث روشن شدن پوست می شود .علاوه بر این ویتامین ث موضعی می تواند قرمزى و التهاب پوستی ناشی از آفتاب را كم كرده و حتی می تواند شمار سلولهای آسیب دیده در اثر آفتاب سوختگی را كاهش دهد.

منبع : دکتر رویا ساعد متخصص پوست، مو و زیبایی

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

توصیه های دهگانه مراقبت از پوست

توصیه های دهگانه مراقبت از پوست

آلودگی هوا با کاهش آنتی‌اکسیدان‌های پوست و اختلال در تولید کلاژن می‌تواند موجب پیر شدن زودرس پوست شود و از همین ور محافظت از پوست در برابر آلودگی‌های موجود در هوا اهمیت بسیاری دارد.
به گفته متخصصان پوست، آلودگی هوا تاثیرات بسیار نامطلوبی بر سلامت پوست داشته و منجر به پیری آن می‌شود. این در حالی است که آمارها نشان می‌دهد بیشتر افراد شیوه درست محافظت از پوست خود در برابر آلاینده‌های موجود در هوا را نمی‌دانند.
به گفته این متخصصان  پاکسازی عمیق پوست در شب برای از بین بردن دوده‌ها در حفره‌های عمیق پوستی، استفاده از کرم‌های SPFدار در طول روز حتی در زمستان‌ها و نوشیدن هشت لیوان آب در روز تا پیش از ساعت هشت شب همگی از مواردی است که به محافظت از پوست در برابر آلودگی‌ها و حفظ جوانی آن کمک می‌کند.
مکانیزم‌های متعددی وجود دارد که آلودگی هوا می‌تواند از طریق آن روی پوست تاثیر بگذارد. 
با قرار گرفتن مداوم در معرض آلودگی‌های هوا شاهد عوارض پیری پوست از جمله چروک، لکه‌های قهوه‌ای، ناهموار شدن سطح  پوست، دهیدراته و خشک شدن پوست و از دست دادن حالت منعطف و کشسانی پوست خواهید بود. آلودگی هوا هم‌چنین موجب التهابات پوستی و افزایش تولید رنگدانه‌های آن می‌شود.
علاوه بر آن برخی از آلاینده‌های هوا به قدری ریز هستند که در حفره‌های پوستی نفوذ کرده و با به دام افتادن در آن‌ها منجر به ایجاد نقاطی شبیه به آکنه‌های پوستی می‌شوند.
چگونگی مراقبت روزانه از پوست به طور معمول شامل چند مرحله پاکسازی عمیق، استفاده از آنتی‌اکسیدان، مرطوب کننده و ضدآفتاب است. در ابتدا پاکسازی عمیق پوست در شب کمک خواهد کرد که آلاینده‌های جمع شده‌ی طول روز در سطح پوست از بین برود. پس از پاکسازی پوست، استفاده از کرم‌های آنتی‌اکسیدانی حاوی ویتامین‌های C و E که مانع تشکیل رادیکال‌های آزاد می‌شود به تأخیر در روند پیری پوست ناشی از عوامل خارجی مانند آلودگی هوا یا اشعه ماوراء بنفش کمک می‌کند.
با این حال انتخاب کرم آنتی‌اکسیدان مناسب و استفاده درست از آن نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. کرم ویتامین C در غلظت‌های مختلف (۵ تا ۲۰ درصد) موجود است که البته بهتر است با غلظت‌های پایین استفاده از آن را شروع کرد و سپس غلظت آن را اضافه کرد، در غیر این صورت ممکن است دچار تحریک پوستی شوید.
در ادامه نکات چند مرحله‌ای برای محافظت از پوست در برابر آلودگی‌های هوا به نقل از روزنامه “دیلی میل” آورده‌ شده است:
۱) حواستان به جایی که در آن هستید، باشد
پیش‌بینی‌های آلودگی و کیفیت هوا را پیگیری کنید و نقاطی را که بیشترین میزان آلودگی را دارند، شناسایی کنید. زمانی که میزان آلودگی هوا بالاست از سپری کردن غیرضروری وقت خود در نزدیکی خیابان‌های شلوغ و پرترافیک اجتناب کنید. در صورتی که مجبور شدید در زمان آلودگی هوا به نقاط آلوده‌تر بروید از هر گونه تماس با پوست خود در طول روز خودداری کرده و به محض این که به خانه رسیدید، پوست خود را بشویید.
۲) پوست خود را شب‌ها همیشه تمیز کنید
پاک کردن پوست به طور کامل در شب به از بین بردن آلودگی‌هایی که در طول روز در پوست جمع شده‌اند، کمک می‌کند. لایه‌برداری راهی عالی برای حذف لایه رویی سلول های مرده، سلول‌های اپیدرم روی سطح پوست است تا پوست ظاهری روشن‌تر داشته باشد.
برای این منظور می‌توانید یک پاک‌کننده پوستی لایه‌بردار حاوی اسید گلیکولیک و گلیسیرین را برای حذف سلول های مرده پوست، پاک کردن منافذ پوست، رطوبت‌رسانی و جوان‌سازی پوست امتحان کنید.
۳) با دستمال پوستتان را پاک نکنید
پس از یک روز شلوغ از وسوسه استفاده از دستمال مخصوص آرایشی برای پاک کردن پوست خود اجتناب کنید، چرا که دستمال‌های آرایشی جایگزین مناسبی برای تمیز کردن پوست نبوده و بیش از آن که مفید باشند، به پوست آسیب می‌رسانند.
دستمال‌های آرایشی می‌توانند به سادگی آرایش، کثیفی و سلول‌های مرده را در پوستتان پخش کرده و باعث تحریکات پوستی شوند و اغلب حاوی موادی مانند الکل یا برخی مواد نگهدارنده‌ای هستند که انواع پوست‌های حساس را تحریک می‌کنند.
هم‌چنین عمل مالشی که در استفاده از این دستمال‌ها روی پوست صورت می‌گیرد، می‌تواند باعث التهاب پوست شود که در طول زمان موجب تجمع رنگدانه‌های پوستی می‌شود.
۴) از کرم‌های آنتی‌ اکسیدان استفاده کنید
پس از تمیز کردن استفاده از کرم آنتی اکسیدان حاوی ویتامین C و E که مانع تشکیل رادیکال‌های آزاد می‌شود به تأخیر در روند پیری پوست ناشی از عوامل خارجی نظیر آلودگی هوا یا اشعه ماوراء بنفش کمک می‌کند.
کرم ویتامین C در غلظت های مختلف (۵ تا ۲۰ درصد) وجود دارد و بهتر است ابتدا از غلظت‌های پایین استفاده کرد و به تدریج غلظت آن را افزایش داد تا از تحریکات پوستی جلوگیری شود.
۵) پوست خود را هیدراته و مرطوب نگه دارید
مرطوب نگه داشتن پوست کمک می‌کند تا یک لایه سالم محافظ پوست که برای حفاظت از پوست در برابر آلودگی‌ها حیاتی است، داشته باشید.
مرطوب کننده را صبح و شب پس از تمیز کردن پوست خود استفاده کنید. بهتر است از مرطوب کننده‌ای قوی‌تر در عصرها و مرطوب کننده‌ای سبک‌تر در صبح‌ها استفاده کنید.
۶) در صورتی که اگزما دارید، احتیاط بیشتری داشته باشید
آلودگی هوا می‌تواند همه را تحت تأثیر قرار دهد، اما افراد مبتلا به بیماری‌های زیر پوستی با لایه آسیب دیده محافظ پوست مانند اگزما ممکن است شاهد وخیم‌تر شدن وضعیت اگزمای خود در مواجه با آلودگی هوا باشند. 
۷) کرم‌های ضد آفتاب SPFدار را فراموش نکنید
کرم ضد آفتاب باید اصل کلیدی روزانه پوست هر فرد نه تنها در تابستان بلکه در تمامی فصول سال باشد. استفاده از کرم‌های ضد آفتاب که حاوی مسدود کننده‌های اشعه فرا بنفش و نور مرئی باشد به کاهش علائم پیری پوست کمک می‌کند.
۸) آرایش را کنار بگذارید
استفاده از لوازم آرایشیِ بیشتر برای پوشاندن نقص‌های پوستی وسوسه کننده است اما انجام این کار منافذ پوست شما را بیشتر مسدود کرده و موجب بروز بیشتر مشکلات پوستی یا ایجاد آن‌ها در وهله اول می‌شود.
بدترین عامل بروز مشکلات پوستی استفاده از کرم‌های پایه است که به جای آن‌ها می‌توانید به دنبال محصولات خالص، سبک و بدون رایحه باشید.
۹) مقدار زیادی آب بنوشید
هنگامی که به پوست آب کافی نرسد، کِدِر شده و در اثر از دست دادن رطوبت خود درخشندگی خود را نیز از دست می‌دهد. انجام تکنیک “۸ تا ۸” برای مصرف مقدار مناسب آب تا پایان روز مفید است. به سادگی تا ساعت هشت شب، هشت لیوان آب، حداقل دو لیتر آب بنوشید.
۱۰) به یک کلینیک پوست مراجعه کنید
در حالی که مراقبت روزانه پوستی متداول و مناسب، پوست شما را از آسیب محافظت می‌کند، انواع درمان‌های پوستی وجود دارد که به بهبود رنگدانه‌ها و حالت پوست کمک می‌کند که از آن‌ها می‌توان به هیدروفیشیال و لیزر درمانی برای جوان‌سازی پوست اشاره کرد.

منبع: خبرگزاری دانشجویان ایران

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

تغییرات پوست و مراقبت از آن در سنین 40-50 سال

تغییرات پوست و مراقبت از آن در سنین 40-50 سال

حتما در مورد بحران های میانسالی شنیده اید. 40 سالگی نیز اوج تغییرات هر انسانی است. بعد از 40 سالگی پوست نازک تر و میزان کلاژن، الاستین و همچنین رطوبت آن کمتر می شود. در نتیجه پوست خشک تر شده و قوام و نرمی آن کاهش پیدا می کند. در بسیاری از افراد چین و چروک عمیق تر می شود، شفافیت پوست کاهش پیدا کرده و آسیب های نورآفتاب و مصرف دخانیات بیشتر خود را نشان می دهند. در این دوره لکه های قهوه ای، قرمزی پوست، کوپروزهای (رگ های ریز قرمز زیر پوست) روی گونه ها و چین و چروک گردن نیز خودنمایی می کنند. علائم خستگی و گودی و پف چشم ها به سختی رفع و رجوع می شوند و علائم استرس، تغذیه ی نادرست و عوامل آسیب رسان خارجی به وضوح به چشم می خورد.

کرم های حاوی AHAیا اسیدمیوه

زمان آن رسیده تا به طور جدی با چین و چروک مقابله کنید. در واقع باید از محصولات قوی تر برای مقابله با رادیکال های آزاد استفاده کنید و به فکر تغذیه و افزایش قدرت دفاعی پوست باشید. کرم های ضدچروک با پایه ی اسید میوه (AHA) و حاوی ویتامین A و ایزوفلاون ها کمک بیشتری به شما می کنند. بهتر است به متخصص پوست مراجعه کنید تا کرم مناسب را تجویز کند. این کرم ها را صبح و شب روی پوست تمیز و خشک بزنید و از سمت گردن به پیشانی و از داخل صورت به سمت بیرون ماساژ ملایم بدهید تا جذب شوند. حواس تان باشد که کرم تان حاوی مرطوب کننده نیز باشد. در این سن استفاده از کرم شب نیز برای احیای سلول های پوست مؤثر است. حواس تان باشد اثر گذاری کرم زمانی خواهد بود که صبح و شب صورت تان را با محصولات شستشو دهنده ی مناسب نوع پوستتان تمیز کنید.

ضدآفتاب و مرطوب کننده های سرشار از آنتی اکسیدان

استفاده از ضدآفتاب و مرطوب کننده های سرشار از آنتی اکسیدان ها از آسیب های جدید و کدر شدن بیشتر پوست پیشگیری می کند. برای مقابله با کدر شدن رنگ پوست، از سرم های حاوی ویتامین C استفاده کنید. سالیسلیک اسید و گلیکولیک اسید به واسطه ی خاصیت لایه برداری باعث درخشندگی رنگ پوست می شوند. رتینوئیک اسید نیز همین خاصیت را دارد، چون باعث افزایش طول عمر کلاژن می شود.

کرم های مرطوب کننده ی مناسب سن شما باید به اصطلاح “ریچ” یا قوی باشد. چون باعث افزایش قوام، سفتی و طراوت پوست شده و حجم آنرا افزایش می دهد. ترکیبات دیگری مانند هیالورونیک اسید و سرامیدها باعث جبران کندی ترشح سبوم و خشکی پوست می شوند. اسید هیالورونیک تا  1000 برابر وزن خود آب در خود نگه می دارد و یک آب رسان فوق العاده قوی محسوب می شود. سرامیدها نیز حاوی اسیدهای چرب هستند که باعث حفظ رطوبت پوست می شوند. این دو ترکیب در کرم ها، سرم ها و یا ماسک پوست وجود دارند. بدون شک پزشک متخصص بهتر می تواند در انتخاب کرم مناسب به شما کمک کند.

حواس تان به دور چشم هایتان باشد

دور چشم از همان ابتدای تولد جزو نواحی حساس پوست است. هر انسان روزانه حدود ده هزار بار پلک می زند و بنابراین کاملاً طبیعی است که در این سن و سال چین و چروک بیشتری دور چشم ها جا خوش کند. در نتیجه لازم است که صبح و شب دور چشم ها را به طور کامل کرم بزنید. این کرم ها باید حاوی مرطوب کننده، ضدچروک و رفع کننده ی گودی و کبودی زیر چشم ها باشد. هر هفته یک بار کرم دورچشم را به صورت لایه ای ضخیم مانند ماسک دور چشم ها بزنید و ده دقیقه صبر کنید.

تغذیه مهم است

در مسئله ی مراقبت از پوست، صرفاً نباید به مراقبت های خارجی اکتفا کرد. لازم است که پوست را از درون نیز تغذیه کنید. علاوه بر مصرف میوه و سبزیجات، می توانید از مکمل های غذایی مانند امگا3 و ویتامین E استفاده کنید. حواس تان باشد که هرگونه مکملی را تحت نظر پزشک مصرف کنید.

بالای 50 سال

در این سن پوست نازک تر می شود و احیای سلولی کاهش پیدا می کند. به موازات این مسئله، ضخامت لایه شاخی پوست بیشتر و پوست خشن تر و خشک تر می شود. باید بدانید که در هر ده سال 6 درصد از ضخامت لایه ی “درم” کاهش پیدا می کند. با افزایش سن، تولید کلاژن کمتر و کمتر می شود و پوست نرمی و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد. علاوه بر این، تعداد سلول های ملانوسیت که مسئول تولید رنگدانه های پوست است، کمتر می شوند. در واقع کاهش این سلول ها در هر ده سال 10 درصد تخمین زده شده است. در نتیجه با بالا رفتن سن در برخی افراد لکه های قهوه ای بزرگ و پررنگ و یا مناطق بی رنگ یا لکه های سفید روی پاها دیده می شود. در خانم ها به دلیل تغییرات هورمونی ناشی از یائسگی میزان ترشح استروژن کاهش پیدا می کند که این مسئله باعث کاهش ترشح کلاژن و رطوبت پوست می شود. چین و چروک عمیق تر و پایدارتر می شود و در برخی افراد به دلیل عوامل ژنتیکی یا قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور آفتاب، سرما، مصرف دخانیات یا الکل و غیره پوست قرمز و ملتهب می شود.

مرطوب کننده و ضدچروک قوی تر

به دلیل تغییرات به وجود آمده، روند احیای سلولی به 50 درصد کاهش پیدا می کند. در نتیجه لایه ی خارجی پوست نرمی و لطافت خود را از دست داده و خشک می شود. در این سنین ضرورت استفاده از کرم های روز و همچنین کرم شب و دور چشم بیشتر می شود. حواس تان باشد که دهیدراته شدن بدن تان یعنی کم آبی بدن نیز روی وضعیت پوست تاثیر می گذارد. بنابراین لازم است علاوه بر استفاده از مرطوب کننده های قوی تر، مصرف آب و مایعات مفید را افزایش دهید.

بعد از سن 50 سال و بخصوص بعد از یائسگی، قوام پوست کاهش پیدا کرده و چین و چروک عمیق تر می شود. استفاده از محصولات محکم کننده ی پوست و کرم های ضدچروک برای تمام صورت و بخصوص دور چشم ها و لب ها ضروری است. کرم های شما بایدک4 حاوی رتینوئیده باشد تا کلاژن را حفظ کند. این ترکیب با افزایش سن اهمیت بیشتری پیدا می کند. استفاده ی موضعی از پپتیدها و همچنین ویتامین Cباعث تقویت هر چه بیشتر کلاژن شده و از افتادگی بیشتر پوست جلوگیری می کند. ترکیبات دیگری مانند هیالورونیک اسید و سرامیدها به حفظ بیشتر آب پوست کمک می کنند. لازم است که به طور مرتب کرم ضدآفتاباستفاده کنید. کرم های حاوی فرمول های سویا، پپتیدها و آنتی اکسیدان ها برای حفظ هر چه بیشتر کلاژن لازم است.

آیا نیازی به درمان های جایگزین هورمونی دارید؟

توقف ترشح استروژن باعث خشکی، نازکی و کاهش خاصیت ارتجاعی پوست می شود. استفاده داروهای هومونی جایگزین (THS) می تواند باعث ضخیم تر شدن “درم” شده و کاهش کلاژن و الاستین را جبران کرده و باعث درخشش بیشتر پوست شود. البته باید بدانید که THS تأثیری روی چین و چروک نخواهد داشت. توجه داشته باشید که فیتواستروژن ها جزو مواد مغذی هستند که ساختار مولکولی شان شبیه استروژن است. این ترکیبات می توانند جایگزین THS باشند، چون استفاده از این درمان های جایگزین باعث بروز مشکلات و عوارض جانبی می شود. توصیه می کنیم فیتواستروژن را از طریق مصرف مواد غذایی مناسب مانند سویا تامین کنید. توجه داشته باشید که ایزوفلاون های سویا برای مقابله با اثرات منفی اشعه های ماورای بنفش موثر است.

لیزر و بوتاکس و تکنیک های جوانسازی:

تکنیک های پزشکی مانند روش های غیرتهاجمی از قبیل تزریق بوتاکس و ژل های پرکننده و چربی و همچنین روش هایی همچون میکرودرم ابریژن، میکرونیدلینگ یا استفاده از دستگاه رادیوفرکانسی یا RF در کنار به کار بردن روشهای تهاجمی مانند لیزر اربیوم، لیزر CO2 و سایر لیزرهای تخصصی می توانند پوست تان را صاف تر و عیب و ایراد آن را رفع کند. البته باید به یاد داشت که تمامی این روش ها را می بایست با نظر و تأیید پزشک متخصص و صاحب تجربه به کار برد و یک یا مجموعه ای از چند روش ممکن است برای درمان مشکلات ناشی از افزایش سن و چین خوردگی پوست کاربرد داشته باشد.

رژیم غذایی سالم در پیش بگیرید

نتایج بررسی ها نشان می دهد که کاهش کالری های دریافتی بخصوص دریافت پروتئین ها در سنین بالا می تواند روند پیری پوست را به تاخیر بیاندازد. بنابراین بهتر است کمتر و سالم تر غذا بخورید. تغذیه متعادل و متنوع و سرشار از آنتی اکسیدان های طبیعی مانند میوه ها، سبزیجات، روغن زیتون و ماهی با رادیکال های آسیب رسان پوست مقابله می کنند.

مصرف مکمل کمک کننده است

رادیکال های آزاد مولکولهایی هستند که به بافت های بدن آسیب رسانده و به غشاهای سلولی حمله می کنند. این مولکولهای آسیب رسان، کلاژن و هیالورونیک اسید موجود در درم را نیز به خطر انداخته و به DNA آسیب می زنند. آسیب های خارجی مانند نور خورشید یا آلاینده ها باعث افزایش تولید رادیکال های آزاد می شوند. زمانی که بدن پیر و سیستم ایمنی آن ضعیف تر می شود، مصرف مکمل های غذایی می توانند کمک کننده باشد. ویتامین های آنتی اکسیدانی (C،A،E)، زینک، مس، منگنز، سلنیوم و مخصوصاً اسیدهای چرب امگا3 و امگا6، فلاونوئیدها، ایزوفلاون های سویا که عملکردی شبیه به استروژن دارند جزو مکمل های مفید برای افراد بالای 50 سال محسوب می شوند.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

تغییرات پوست و مراقبت از آن در سنین 30-40 سال

تغییرات پوست و مراقبت از آن در سنین 30-40 سال

بعد از سی سالگی تولید سلول های جدید، تولید کلاژن و ترشح سبوم کندتر می شود. باید منتظر اولین نشانه های پیری پوست یعنی چین و چروک دور چشم، روی پیشانی، دور لب ها و لکه های قهوه ای ناشی از آسیب های نور خورشید و غیره باشید. علائم پیری پوست بعد از سی سالگی بسته به بهداشت زندگی، ژنتیک و میزان قرار گرفتن در معرض نور خورشید متفاوت است. البته معنی حرف مان این نیست که پیر شده اید و لازم است کار فوق العاده ای برای مراقبت از پوست انجام دهید. این روند از 25 سالگی آغاز شده است، اما علائم آن بعد از سی سالگی خود را نشان می دهد. این دوره بهترین زمان ممکن برای پیشگیری از پیری پوست است.

ضدآفتاب و مرطوب کننده همچنان در اولویت

برای خیلی از افراد  استفاده از کرم مرطوب کننده در شروع سی سالگی به تنهایی کافیست و نیازی به انواع و اقسام کرم های ضدچروک و تقویت کننده و غیره نیست. اما به تدریج و بخصوص بعد از سی و پنج سالگی بهتر است از کرم های ضدچروک مناسب سن خود استفاده کنید. کرم ضدآفتاب جزو ضروریات این دوره است. از کرم های مرطوب کننده ی حاوی آنتی اکسیدان ها (چای سبز، هسته ی انگور، ویتامین C، نیاسین و اسید فرولیک) استفاده کنید، چون بهترین سلاح برای مقابله با اثرات رادیکال های آزاد است. رادیکال های آزاد مولکول هایی هستند که توسط اشعه های ماورای بنفش تولید می شوند و به کلاژن پوست آسیب می زنند. در نتیجه استفاده از کرم های ضدآفتاب حاوی آنتی اکسیدان ها برای پیشگیری از آسیب های جدی نور آفتاب و بروز چین و چروک ها مؤثرند. می توانید از سرم های پوست حاوی آنتی اکسیدان ها نیز استفاده کنید، چون بهتر از کرم ها جذب پوست می شوند. حتماً کرم مرطوب کننده و ضدآفتاب خود را روی گردن تان نیز بزنید.

تمرکزتان دور چشم هایتان باشد

بعد از سی سالگی اولین چین و چروک ها دور چشم ها ظاهر می شوند، چون این منطقه  پوست نازکتری دارد و مدام در حال حرکت است. کرم دور چشم مناسبی انتخاب کنید و هر روز دو مرتبه به این ناحیه مرطوب کننده بزنید. انتخاب کرم ضدچروک مناسب برای پیشگیری از پیدایش و عمیق شدن چین و چروک روی پوست لازم است. از محصولاتی استفاده کنید که پایه ی میوه داشته باشد. میوه ها منبع آنتی اکسیدان ها و ویتامین Cهستند که باعث تقویت پوست می شوند. بهتر است با متخصص پوست مشورت کنید تا بهتر راهنمایی تان کند.

لایه برداری پوست

لایه برداری ملایم، یک تا دو مرتبه در هفته می تواند باعث تحریک سلول سازی پوست شود. پزشک متخصص برای جبران آسیب های وارده از نورخورشید، لکه های تیره ی روی پوست و چین و چروک آن معمولاً کرم های رتینوئیدی و آلفاهیدروکسی اسید (AHA) مانند اسید گلیکولیک را پیشنهاد می دهد که باعث احیای سلولهای پوست و صافی آن می شوند. رتینوئیدها و AHA پوست را نسبت به نور خورشید آسیب پذیر می کنند، برای همین استفاده از ضدآفتاب لازم و ضروری خواهد بود. برای بهره گیری از هر نوع لایه برداری فیزیکی و شیمیایی، حتماً با متخصص پوست مشورت کنید.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

تغییرات پوست و مراقبت از آن در سنین 20-30 سال

تغییرات پوست و مراقبت از آن در سنین 20-30 سال

20 تا 30 سالگی

در بیست سالگی معمولا پوست در بهترین دوره ی خود قرار دارد. فیبروبلاست ها به اندازه ی کافی کلاژن و الاستین تولید می کنند و سلول ها به طور مرتب احیا می شوند. اما از سن 25 سالگی سلول ها سرناسازگاری را شروع می کنند که تا آخر عمر نیز این روند ادامه پیدا می کند. بهتر است بدانید که به طور متوسط حدود ده سال زمان لازم است که یک چروک در صورت شکل بگیرد. اما در این سن نرمی و درخشندگی پوست معمولا در اوج خود قرار دارد. البته در بیست سالگی و بخصوص در اوایل آن در برخی افراد آکنه ها همچنان وجود دارند که تغییرات هورمونی مهمترین عامل آن هستند. اگر بعد از 21 سالگی آکنه ی شدید داشته باشید به متخصص پوست مراجعه کنید.

مرطوب کننده مهمترین کرم کیف آرایشتان باشد

در بیست سالگی تمرکز اصلی باید روی مرطوب کردن پوست و پیشگیری از چین و چروکهای آتی باشد. صبح و شب با دقت پوست خود را تمیز کنید و از مرطوب کننده ی مناسب نوع پوست تان (دو مرتبه در روز) استفاده کنید. بدانید که پوست های خشک و دهیدراته زودتر پیر می شوند. حتی اگر پوست تان چرب و آکنه دار باشد نیز باید از مرطوب کننده ی مناسب استفاده کنید. قبل از خواب آرایش تان را پاک کنید. پوست شما در اوج جوانی و طراوت قرار دارد، پس نیازی به کرم شب ندارید.

ضدآفتاب همیشه و همه جا

در هر فصلی از سال کرم ضدآفتاب با SPF30  یا بالاتر بزنید، چون اشعه های ماورای بنفش آفتاب به شادابی پوست رحم نمی کنند. نوع پوست در انتخاب ضدآفتاب مهم است. اگر پوست چربی دارید، نیازی نیست که زیر کرم ضدآفتاب مرطوب کننده بزنید. اگر پوست تان خیلی خشک است، بهتر است در تمام فصول اول یک لایه مرطوب کننده ی مناسب بزنید و سپس کرم ضدآفتاب استفاده کنید.

اگر هنوز جوش می زنید

اگر جوش دارید، محصولاتی انتخاب کنید که روی آن نوشته شده است: فاقد چربی و no comedogene. این واژه یعنی اینکه کرم منافذ پوست را مسدود نخواهد کرد و باعث بروز جوش های سرسیاه و سرسفید نخواهد شد.

اسید سالیسیلیک که اسیدی از خانواده ی بتاهیدروکسید (BHA) است جزو ترکیبات موثر برای درمان جوشها محسوب می شود. این ترکیب در محصولات ضدآکنه و به صورت صابون صورت، کرم مرطوب کننده و کرم های موضعی وجود دارد که با لایه برداری از پوست، باعث پیشگیری از بسته شدن منافذ آن میشود.

کرمهای حاوی رتینوئید (از مشتقات ویتامین A) که توسط پزشک متخصص تجویز می شود نیز برای مقابله با آکنه موثر است، چون باعث لایه برداری خفیف و شادابی پوست می شود. توجه داشته باشید که رتینوئیدها می توانند باعث خشکی و تحریک پوستهای روشن شوند. این ترکیبات برای پوستهای چرب مفیدتر هستند.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

تغییرات پوست و مراقبت از آن در سنین 12-20 سال

تغییرات پوست و مراقبت از آن در سنین 12-20 سال

نوجوانی دوره ی گذر از کودکی به جوانی است. تغییر و تحولات این دوره روی پوست بی تاثیر نیست. در واقع بلوغ باعث تغییرات هومورنی وسیعی می شود که رد پای خود را روی پوست نیز به جا می گذارد.

آکنه و جوش های سرسیاه

بین 400 تا 900 غده ی سباسه روی پیشانی، بینی و چانه وجود دارد که هر یک از این غدد ماده ای به نام  سبوم (چربی طبیعی پوست) ترشح می کند. سبوم ترشح شده روی پوست پخش شده و آن را از آسیب های خارجی در امان نگه می دارد. اگر از دیدن جوش های خود در آینه حرص می خورید، بدانید که در سن و سال شما ترشح این چربی به دلیل تغییرات هورمونی و تاثیر هورمونهای مردانه افزایش پیدا می کند و سر و کله ی آکنه و جوش های سرسیاه نیز پیدا می شود. خودتان را نبازید. این مشکل فقط خاص شما نیست. 20 تا 30 درصد نوجوانان بین 10 تا 12 سال و 75 تا 90 درصد نوجوانان بین 16 تا 19 سال درگیر مشکل جوش می شوند و در برخی گزارشات حتی آمار تا 100 درصد نیز رسیده است. افزایش سبوم باعث باز شدن کانال دفع غده ی سباسه می شود. به موازات این مسئله، روزنه ی کانال نیز بسته شده و مانع از تخلیه طبیعی سبوم می شود. به این ترتیب میکروکیست ها یا کومدون ها به وجود می آیند که دستکاری کردن آن ها مشکل زا بوده و حتی ممکن است به ایجاد اسکار یا جوشگاه دائمی نیز منجر شود. جوش های بزرگ، قرمز و چرکی ناشی از تکثیر یک باکتری به نام پروپیونی باکتریوم در کانال پیلوسباسه هستند. آکنههایی که خیلی زود (در دختران 9 تا 10 ساله) خود را نشان می دهند، باید جدی گرفته شوند. این آکنه ها در نتیجه ی تغییرات هورمونی طبیعی نوجوانی بوجود آمده و درمان آنها نیاز به زمان دارد. بهتر است بدانید که دوره ی قبل از عادت ماهانه در دخترها، استرس، استفاده ی افراطی از انواع کرم ها و لوسیون ها و دخانیات از جمله عوامل افزایش دهنده ی آکنه می باشند.

موهای چرب و شوره

بلوغ یعنی نخستین گام ها به سوی پختگی و تکامل. اما با فرا رسیدن این پدیده ی طبیعی و پر از طوفان، موها نیز مانند پوست به سرعت چرب می شوند. در نتیجه سروکله ی شوره ی سر و خارش پوست سر نیز پیدا می شود. برای بهبود این وضعیت کافیست یک شامپوی ضدشوره نیز تهیه کنید و در کنار شامپوی روزانه ی خود استفاده کنید و بدانید که شستشوی بیش از حد موها روش مناسبی برای کاهش چربی آن نیست. برای موهای چرب شستشوی روزانه و برای موهای معمولی شستشوی یک روز در میان و برای موهای خشک شستشوی هر دو روز یک بار کفایت می کند.

ترک های پوست

یکی دیگر از بلاهایی که در این دوره بر سر پوست می آید و ناشی از تغییرات هورمونی و افزایش وزن است. ترک خوردن و پیدایش گسیختگی های نواری قرمز رنگ روی پوست است که در اصطلاح طبی به آنها استریا گفته می شود و نمونه ی بارز آنها ترک هایی است که بعد از زایمان بر شکم خانم ها ایجاد می گردد. معمولاً دخترها بیشتر از پسرها درگیر این مشکل می شوند. این ترک ها در ابتدا مدت زمانی را قرمز می مانند و سپس به مرور سفید می شوند و روی پوست جا خوش می کنند. بهترین کار این است که تا زمانی که این خطوط هنوز قرمز هستند، بطور روزانه از کرم های حاوی مشتقات ویتامین A یا کرم های ضد ترک مخصوص که توسط پزشک متخصص تجویز می شوند، استفاده کنید.

12تا 20 سالگی

شما باید از محصولات متناسب با تغییرات هورمونی استفاده کنید. ژل های شستشوی صورت برایتان مناسب تر است. پسرهای نوجوان برای اصلاح ریش تازه رشد کرده بهتر است از موس های مخصوص اصلاح که حاوی ترکیبات ضدعفونی کننده، ضدباکتری و همچنین زینک است، استفاده کنند که برای تنظیم ترشح سبوم مناسب هستند. لازم است که صورت تان را تمیز نگه دارید و با ملایمت با آن رفتار کنید، بخصوص اگر تحت درمان هستید. چون داروهای موضعی ضدجوشباعث خشکی و تحریک پذیری پوست می شوند. بهترین کار مراجعه به متخصص و استفاده از محصولات آرایشی بهداشتی مناسب نوع و وضعیت پوست تان است.

پوست خود را مرطوب کنید و ضدآفتاب بزنید

معمولا نوجوان ها از ترس زیاد شدن جوش ها هیچ نوع کرمی به پوست خود نمی زنند. درست است که پوست تان به اندازه ی کافی چرب شده است، اما با این حال همیشه به یک مرطوب کننده ی مناسب نیاز دارید. کرم های مرطوب کننده ی مات کننده حالت براق خط میانی صورت را کاهش می دهند. از محصولات no comedogen (غیر کومدون زا یا بدون خطر ایجاد آکنه) که باعث باعث آکنه و جوش سرسیاه نمی شوند، استفاده کنید.

کرم های لایه برداری با پایه ی AHA در بازار وجود دارند که به تدریج باعث رفع جوش های سرسیاه و کومدون ها میشوند. هیچ وقت کرم ضدآفتاب را فراموش نکنید. با وجود این که در 70 درصد موارد آفتاب باعث بهبود آکنه می شود، اما این تأثیر موقت است و اشعه های ماورای خورشید آسیب زیادی به پوست وارد می سازند. از ضدآفتاب های فاقد چربی استفاده کنید.

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

نقش پرهیزهای غذایی در کیفیت زندگی بیماران پوست

نقش پرهیزهای غذایی در کیفیت زندگی بیماران پوست

اغلب بیمارانی که روزانه به پزشکان مراجعه می کنند از نحوه تغذیه و ارتباط آن با بیماری فعلی خود می پرسند. متخصصان پوست نیز از این قائده مستثنی نیستند و هر روزه باید چند بار پاسخگوی این سوال مهم بیماران باشند. که من چه بخورم و چه نخورم. به نظر شما پاسخی که پزشک می دهد چقدر اهمیت دارد؟ آیا پزشک لازم است؟ در اینجا نیز مانند موقع تجویز یک داروی تخصصی و حساس دقت بالایی به خرج دهد؟ آیا فقط اهمیت دارد؟ پزشک درتوصیه های ایجابی (منظور توصیه به چه چیز خوردن) دقت کند یا به همان اندازه باید در توصیه های سلبی ( چه چیز نخوردن) هم دقت کند؟
دغدغه اصلی که این مقاله برای آن نوشته شده این است که، توصیه آنچه باید خورده شود و نیز آنچه نباید خورده شود مهم است، و دقت می طلبد و دانش کافی نیاز دارد. ولی در این بین توصیه به چه نخوردن یعنی پرهیزهای غذایی بیمار اهمیت بیشتری داردچرا!؟
شاید پزشکی فکر کند چند توصیه به نخوردن خصوصا اگر آنها جز گروههای اصلی غذایی نباشند ولو که اشتباه هم باشد مشکلی ایجاد نمی کند. مثلا مریض گوجه، بادمجان، ادویه و  فلفل نخورد. فرض که این توصیه ها از نظر علمی غلط است و محلی از اعراب ندارد. ولی مساله ای نیست چون برای بیمار مشکلی از نظر کمبود عناصر غذایی ایحاد نمی کند، و فقط چند غذای غیر مهم را از رژیم غذایی او حذف می کند. آیا واقعا این طور است؟
در پاسخ باید بگوییم خیر، صحیح است که بیمار در این موارد دچار کمبود عناصر اصلی نمی شود ولی دچار کاهش کیفیت زندگی که خواهد شد!

ما به عنوان پزشک در درجه اول مسوول زندگی بیمار و در درجه بعد مسوول کیفیت زندگی او هستیم. بیماری را تصور کنید که مدت طولانی از خوردن بسیاری از غذاهای مطبوع خود منع شده. شما فرض کنید اگر گوجه، بادمجان، ادویه، فلفل، خربزه، هندوانه و … از غذای یک ایرانی حذف شود، و بی پایه علمی هم حذف شود. در این صورت او را بی دلیل دچار افت کیفیت زندگی کرده ایم.

حال اینکه هدف اصلی رشته درماتولوژی بالا بردن کیفیت زندگی بیماراست. در موقع درمان آکنه، ملاسما پزشک می داند که منظورش حفظ سلامتی بیولوژیک بیمار نیست، که وجود آکنه یا  فرکل جان کسی را به مخاطره نمی اندازد. حتی در کهیر و پسوریازیس با اینکه با بیماریهایی طرفیم که تبعات بیولوژیک دارند. عمده هدف درمان ما ارتقاء کیفیت زندگی بیماراست. حال اگر تجویز پزشک معالج  در درمان بیماری پوستی  کیفیت زندگی را بدتر کند، دقیقا نفی غرض اتفاق افتاده است. توجه به کیفیت زندگی در 20 سال گذشته در تمام پزشکی به طرز عمومی و در درماتولوژی به طور اختصاصی افزایش یافته به گونه ای که بازتاب خود را در تحقیقات روز افزونی که به آن می پردازند و اندکسهای (ضرایب) مختلفی که در بیماریهای مختلف برای اندازه گیری آن ایجاد می گردد نشان داده است.

اما امروزه به دلایلی که مجال آن اینجا نیست، برخی گرایشهای غیر علمی بر پزشکی ما سایه افکنده و برخی از پزشکان و شبه پزشکان تمایل دارند کم دانشی و ضعف علمی خود را در هم نوا شدن با توصیه های عامیانه و مردم پسند جبران کنند.  بیماران زیادی ملاحظه می گردد که به خاطر تجویز اینان متعهد به پرهیز غذایی سنگین در رژیم غذایی خود می باشند. توصیه ای که هیچ حاصلی برایشان ندارد و درنتیجه مجبور به تحمل دو رنج می گردند، یکی رنج بیماری و دیگری رنج پرهیز غذایی!
همانطور که همکاران عزیز مستحضراند درصد زیادی از بیماران  حوزه در ماتولوژی برای مواردی چون خارش اگزما و کهیر به ما مراجعه می کنند. در صورتی که درمانگر از دانش و مهارت کافی در درماتولوژی مدرن برخوردار نباشد گمان می کند همه این موارد ناشی از آلرژیست؛ یا حتی متاثر از توصیه های طب سنتی فکر می کند ناشی از گرمی و سردی غذای مصرفی بیمارست. چه بسا مریض در واقع “گال” داشته باشد یا مبتلا به اگزمای تماسی آلرژیک باشد. ولی توصیه های متعدد پرهیزی بابت غذایی دریافت کند! توصیه هایی که گاهی رنجشان از خود بیماری شدید تر است. بر همکاران محترم در ماتولوژیست پوشیده نیست که خیلی از موارد بالا اولا آلرژیک نیست دوم اگر آلرژیک باشد الزاما مربوط به غذا نیست. مثل اگزمای آلرژیک تماسی که عامل آن به شکل موضعی حساسیت می آفریند. نه به صورت ورود در بدن از راه غذا!

سوم، اگر در مواردی غذا نقش داشته باشد انتساب غذا و بیماری شرایط خاصی را می طلبد که بعد از حصول آنها باید اقدام به منع غذای مورد نظر کرد. مثلا شاید تصور رایج این باشد که درماتیت آتوپیک اغلب ناشی از غذا و آلرژی به آنست ولی همانطور که همکاران عزیز می دانند فقط در اطفال آتوپیک آنهم حدود 30 درصدشان آلرژی غذایی نقش دارد. دراین عده نیز چند غذای محدود (تخم مرغ، آجیل، ماهی، شیر) می تواند کمک کننده ( و نه حتی عامل اتیولوژیک!) باشد. در این موارد هم که آلرژی محتمل است باید با تست حذفی، غذای مسوول را یافت آنگاه به منع او پرداخت. حال این کجا و لیست بلند بالای پرهیز به همه بیماران آتوپیک کوچک و بزرگ دادن کجا؟!
نمونه های این چنینی زیاد است و همان طور که گفته شد در نگاه نخست توجهی بر نمی انگیزد، و کسی دغدغه آن را ندارد ولی اگر خوب دقت گردد تجویزهایی از این دست باری می گردند.  که سنگینی آن فقط بر دوش بیمار می افتد و تاوانش را او میدهد.
دردهای اینچنین بر پیکره جامعه پزشکی درمان نمی شود مگر طبیبان ما بیش از گذشته به بهبود کیفیت زندگی بیمار بیندیشند و بر افزایش میزان دانش تخصصی خود کوشا باشند.

دکترنادر اربابی  متخصص پوست، مو وزیبایی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد قم

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

کک و مک و درمان آن

کک و مک و درمان آن

کک و مک واكنش دفاع پوست در مقابل نور خورشید می باشد. كه به صورت ژنتيكی به ارث می رسد و عموماً در افراد با پوست روشن و موهای بور (بلوند) ايجاد می شود. ضايعات به صورت نقاط چند ميليمتری قهوه ای روشن و مسطح مي باشد، كه روی پوست نواحی باز و در معرض تابش نور خورشيد ايجاد می شود.

اين ضايعات در اثر تماس با نور خورشيد و ميزان بالای اشعه ماورای بنفش تشديد می گردد. معمولا با افزايش سن تعداد ضايعات بيشتر میشود. علت اصلی بروز کک و مک وجود سلولهای خاصی در پوست است به نام ملانوسیت که رنگدانه ای به نام ملانین تولید می کنند. ملانین همان ماده ای است که باعث رنگی شدن پوست می شود.

در محل ضایعات کک و مک و در محل پوست نرمال تعداد ملانوسیتها با هم برابرند ولی در محل کک و مک، گرانولهای حاوی ملانین درشت ترند و همچنین در اثر تابش آفتاب ملانین سازی بیشتر و سریعتر نسبت به پوست نرمال صورت میگیرد.

وقتی که نور خورشید به سطح پوست بدن می تابد، پوست برای محافظت از لایه های خود اقدام به تولید تعداد بیشتری از رنگدانه ملانین می کند و بنابراین در بعضی نقاط ملانین بیشتر ساخته میشود و کک ومک ایجاد می گردد. علاوه بر آن نور خورشید باعث می شود که کک و مک هایی که از قبل در پوست وجود داشته اند پررنگ تر شوند.

عوامل موثر در بروز کک و مک شامل موارد زیر هستند:

ژنتیک (ارثی و خانوادگی)
بیماریها (گزرودرما پیگمنتوزا)
مواجهه با نور آفتاب
نوع پوست (پوست روشن و موی بور و چشم آبی)
تغییرات هورمونی مثل دوران بلوغ و دوران بارداری

نکته: هیچ رابطه ای بین کک و مک و بیماریهای کبدی وجود ندارد.

درمان:

روش اساسی درمان استفاده از تركيبات روشن كننده است ولی اين كرم ها قادر به از بين بردن ضايعات نمی باشند و در مواردی كه بيمار از روش های دارويی روشن كننده نتيجه مناسبی نمي گيرد از پيلينگ شيمايی يا ليزرهای تخريبی استفاده میشود.

در حال حاضر از لیزر کیو سوییچ 532 نانومتر برای درمان کک و مک ها و لکهای آفتابی استفاده میشود. در صورتیکه طول موج تقویت شده 532 نانومتر بر روی کک و مک تابیده شود. این طول موج به طور نسبتا اختصاصی بر روی ملانوستها اثر میکند و باعث کاهش تولید ملانین میشود.

اگر فردی که دارای کک و مک است پوست تیره و یا خیلی سبزه داشته باشد باید حداقل به مدت 2 هفته از ضد لکها استفاده کند. با وجود اینکه ضایعات کک و مک با لیزر به خوبی برطرف میشوند ولی اگر فرد بعد از انجام لیزر مراقبتهای لازم را انجام ندهد و از کرمهای ضدآفتاب مناسب استفاده نکند، ضایعات به سرعت برگشت خواهند کرد. دلیل تاکید بر مصرف ضد آفتاب این است که اشعه خورشید میتواند ملانوسیت های پوست را تحریک کند و مجددا کک و مک ایجاد کند.

استفاده مناسب از کلاههای نقابدار هم در کنار مصرف ضد آفتاب, از برخورد مستقیم نور آفتاب به پوست جلوگیری می کند. توصیه میشود که فرد بین ساعات 10 صبح تا 3 عصر از منزل بیرون نرود زیرا در این ساعات اشعه خورشید بسیار قوی و مستقیم تر میتابد، همچنین توصیه میشود جهت رسیدن به نتیجه مطلوبتر انجام لیزر به فصلهای سرد سال موکول شود که نور خورشید شدت کمتری داشته باشد.

تعداد جلسات لیزر به طور متوسط 2 تا 3 جلسه است. بعد از انجام لیزر، ابتدا ضایعات سفید می شوند و طی 2-3 ساعت تیره میشوند و طی 2-3 روز حالت دلمه دار پیدا می کنند. سپس دلمه ها بتدریج میریزند و پوست فرد کاملا تمیز میشود. طی این مدت فرد می تواند با استفاده از ماسک و ضد آفتاب در محل کار خود حضور یابد.

استفاده از لیزر کیو سوییچ در درمان کک و مک، عوارض خاصی ندارد ولی انتخاب صحیح بیماران و انجام مراقبتهای لازم بعد از لیزر در نتیجه درمان بسیار مهم هستند.

منبع : دکترحمیده آقائی متخصص پوست

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

پن شستشو چیست؟

پن شستشو چیست؟

مهمترین پاک کننده های صورت و بدن شامل صابون و پن (syndet bar) می باشند. صابون ها از اضافه شدن چربی با زنجیره بلند با یک ماده قلیایی با PH بین 9 تا ۱۰ تشکیل می شوند و متاسفانه صابون ها بعلت ماهیت قلیایی، PH اسیدی پوست (4/6 تا 6/4) را متعاقب شستشو بالا می برند و در اثر مصرف دراز مدت و مکرر صابون، سد دفاعی اپیدرم پوست یعنی لایه شاخی و چربی محافظ زیر آن شکسته می شود و ریسک ایجاد اگزما و حساسیت های پوستی بالاتر می رود.

قلیایی کردن پوست باعث از بین رفتن لایه اسیدی طبیعی پوست می شود، همچنین علاوه بر از بین بردن چربی و آلودگی های چرب پوست، به چربی های خود پوست آسیب می رساند و در نتیجه استفاده مکرر از صابون، خشکی، قرمزی و التهاب پوست رخ می دهد به خصوص در افراد با پوست حساس و اگزمایی باعث ایجاد مشکلات زیادی خواهد شد.

برای حل این مشکلات، پاک کننده های غیر صابونی با نام پن (syndet bar) تولید شدند که بعلت ماهیت اسیدی بودنشان، PH پوست را در حد ۴ تا ۵ حفظ می نمایند و سبب آسیب کمتری در لایه های پوست میشوند و کیفیت بالاتری نسبت به صابون برای شستشو دارند.

پن ها از ترکیبات دترجنت های سنتتیک (synthetic detergent) یا سورفاکتانت ها می باشند و بصورت جامد یا قالبی همانند صابون و یا بصورت مایع در بازار شوینده ها موجود است و همانند صابون استفاده می شوند. بر خلاف صابون که در اثر تماس با چربی تولید کف می نمایند و بعد از شستشو، حس خشکی روی سطح پوست ایجاد می نمایند، پن ها خوب کف نمیکنند و بعد از شستشوی پوست، حس خشک شدن کامل روی پوست ایجاد نمی نمایند.

مشکل اصلی پن ها این است که خیلی زود تمام میشوند و بعلت هزینه بری بالاتر نسبت به صابون، معمولا در افراد با پوست نرمال توصیه نمیشوند و کاربرد اصلی پن ها در موارد آسیب های پوستی است. پاک کننده های غیر صابونی که همچنین پاک کننده های آرایشی نیز شناخته میشوند، کمتر از ۱۰ درصد صابون دارند و با PH در حد ۵/۵ تا ۷ برای به حداقل رساندن قلیایی شدن پوست طراحی شده اند و کاربرد مصرفی این ترکیبات، جهت شستشوی پوست های حساس و اگزمایی است.

منبع: دکتر راضیه گل محمدی متخصص پوست، مو و زیبایی

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp

صابون (soap) چیست؟

صابون (soap) چیست؟

صابون یکی از اصلیترین مواد پاک کننده پوست انسان است که بطور روزمره و با فرمهای مختلف مورد استفاده قرار میگیرد. صابون نمک اسیدهای چرب و سورفاکتانت آنیونیکی است که از اضافه کردن یک ماده قلیایی به چربی ها یا مواد روغنی تشکیل میشود و با توجه به ساختمان شیمیایی ایجاد شده، به راحتی به چربی سطح پوست متصل شده و با آب شسته میشود.

در صابون ها از چربی حیوانی مثل چربی گاو، گوسفند، نهنگ، روغن ماهی و یا از چربیهای گیاهی مثل روغن نارگیل، نخل، پنبه دانه و زیتون استفاده می شود. ماده قلیایی استفاده شده بطور معمول هیدروکسید سدیم است و در صابونهای مایع از هیدروکسید پتاسیم استفاده میشود.

مواد افزودنی هم برای خوشبو کردن و هم برای مقاوم تر شدن صابونها اضافه میشوند. علیرغم خواص پاک کنندگی خیلی خوب صابون، این مواد مشکلاتی هم برای پوست ایجاد مینمایند.

پوست PH اسیدی دارد و استفاده از مواد قلیایی این وضعیت را تغییر داده و پروتئین های سطحی پوست تخریب شده و استعداد به تحریکات پوستی و ابتلا به اگزما را خصوصا در افراد با پوست حساس بالا میبرند.

در مناطقی که آب مصرفی حاوی مقادیر بالای کلسیم هستند (آب سخت)، در اثر مصرف صابون کف بیشتری تولید شده و خاصیت پاک کنندگی صابون کم شده و نیاز به مصرف بیشتر صابون ایجاد میگردد و تحریکات پوستی بیشتر میشوند.

بطور کلی باید گفت که مصرف مداوم صابون در افراد با پوست حساس، خشک و پوست اطفال و شستشوی مکرر صورت با صابون، مناسب نیست و در این موارد باید پاک کننده دیگری مثل سیندت بار (syndet bar)، پن و تونرها را جایگزین نمود.

منبع: دکتر مرتضی حیدری متخصص پوست، مو و زیبایی

Share on facebook
Share on linkedin
Share on telegram
Share on whatsapp